Stadsarchief
Archeologie
Monumenten

Archeologisch onderzoek Doelenplein 2025 In 2025 is er begonnen met het aanleggen van nieuw riool op het Doelenplein. De sleuf is twee meter diep waardoor we letterlijk een duik in de geschiedenis van Delft kunnen nemen.

Week 5: de sloot

Het oudste gevonden spoor op het Doelenplein is een sloot van rond het jaar 1300 die voorlangs de huidige restaurants van de Verwersdijk naar de Pluympot liep. De sloot had een houten beschoeiing en er liep vermoedelijk een laantje langs. Interessant is dat de sloot uit de tijd komt dat hier nog weilanden lagen. Tot aan 1350 was de Verwersdijk de oostgrens van de stad. De gracht was toen de stadsgracht die de stad tegen indringers moest beschermen.

Foto: onder de bak van de graafmachine is duidelijk de bruine sloot te zien naast de natuurlijke blauwgrijze klei.

Week 5: de beerput

Kort na 1350 werd Delft uitgebreid met huidige oostelijke deel van de binnenstad. De sloot werd gedempt en er werden huizen gebouwd op het huidige Doelenplein. Van de huizen zelf hebben we geen sporen gevonden maar de bewoners van één van de huizen hadden achter hun huis een houten ton ingegraven als beerput onder het toilet. De inhoud van de put bestaat uit bruine modder (gelukkig is de poep in loop der eeuwen meer een soort bemeste tuinaarde geworden) met scherven en botten en misschien nog wel meer… Om zeker te zijn dat we in de blubber geen vondsten kwijt n raken hebben we de volledige inhoud overgeschept in kratten en die gaan we vanaf komende week uitzeven op kantoor. Met hopelijk leuke vondsten die ons laten zien hoe de eerste bewoners van dit deel van de stad daar leefden!

Foto: Collega Jasper is bezig met het leegscheppen van de put in de rioolsleuf op het De Doelenplein.
Foto: de archeologie-bus vol met kratten blubber uit de beerput van rond het jaar 1350.

Week 6: Maria Magdalena-klooster

Deze week hebben we sporen gevonden van een nieuwe periode uit de geschiedenis van het Doelenplein. Rond in het jaar 1425 werd op het plein een klooster gebouwd. Dit was het Maria Magdalena-klooster dat werd bewoond een kleine groep nonnen. Het bestond uit een ommuurd terrein met daarop een kapel en het woongebouw van de nonnen. Van deze gebouwen hebben we verschillende funderingen teruggevonden waarmee we hopelijk een plattegrond van het kloosterterrein kunnen maken. Behalve muren hebben we ook verschillende menselijke skeletten gevonden. Deze waren in houten grafkisten begraven op de binnenplaats van het klooster achter het koor van de kapel. Dit kunnen overleden nonnen zijn maar ook familie van mensen uit de stad die het klooster financieel steunden.

Foto: het vrij leggen van één van de muren van het klooster (bij de collega) en een muur uit latere tijd die er overheen is gemetseld.

Foto: het vrij leggen van de skeletten in de sleuf.

 

De onderbenen van een skelet in een houten kist. Het bovendeel van het skelet ligt buiten de rioolsleuf en wordt nu niet opgegraven.